Balcinrenonun Kan Basıncı Etkisini Ne Sürdürüyor? Adriana Marton, MD ile

3. evre kronik böbrek hastalığı (KBH) hastalarında yapılan faz 2 çalışmada, araştırma altındaki mineralokortikoid reseptör antagonistı (MRA) balcinrenone’ın kan basıncını düşürücü etkisi, geçici natriüriye rağmen sürdürülebilir kaldı ve dapagliflozin idrar söktürücü etkisini ortadan kaldırdığında bile korundu; çalışma baş araştırmacının belirttiği gibi bu örüntü, sodyum ve su kaybından öte mekanizmalara işaret ediyor olabileceği belirtiliyor.¹

Çalışmanın baş araştırmacısı olan Martina Marton, Almanya’daki Klinikum Nürnberg ve Singapur’daki Duke-NUS Tıp Fakültesi’nde çalışan, çalışmanın baş araştırmacısı, son veri sonuçlarını Amerikan Nefroloji Derneği (ASN) Böbrek Haftası 2026’nın Denver, Colorado’da düzenlenen oturumunda sundu. HCPLive’a verdiği röportajda, ilk sonuçların açıklayamadığı konuları ve analizlerin sonraki aşamalarını konuştu.

KBH’de MRA’lar ve SGLT2 İnhibitörleriyle Basınç Düşürülmesi

MRA’lar ve sodyum-glukoz kotransporteri 2 (SGLT2) inhibitörleri, KBH’de kardiorenal koruma amacıyla kullanılır ve kan basıncı üzerindeki etkileri genellikle sodyum ve su kaybıyla ilişkilendirilir. DapaBalci-Leap çalışması, 103 hastayı 28 gün boyunca dapagliflozin 10 mg, balcinrenone 150 mg, kombinasyon veya plasebo gruplarına böldü.¹

Balcinrenone, sistolik kan basıncını 14.1 mm Hg oranında düşürdü (95% IG, 8.0–20.2; P < .001) ve bu düşürme etkisi kombinasyonla birlikte korundu.

Basınç Düşürülmesi Natriüriye Sonverdikten Sonra da Sürdü

Balcinrenone, geçici bir natriüriye yol açtı; Marton’un belirttiği gibi bu etki, 1 ay içinde renin-angiyotensin-aldosteron sistemini (RAAS) aktive ederek dengelendi. Dapagliflozin ile birlikte daha yüksek copeptin düzeyleri ve düşük serbest su klirensi, böbreklerin su tutulumuna işaret ediyordu. Marton, bu 28. gün etkilerini, ilaçların başlangıç etkilerine fizyolojik uyumlar olarak nitelendirdi.

“Kan basıncı, idrar hacmi bazal düzeye döndüğünde ve artık natriüri olmadığında 1. ayda en düşük seviyeye ulaşır,” dedi Marton. “Bu da kan basıncının gerçekten sodyum ve su kaybının bir sonucu olmadığı anlamına gelir. Orada başka bir şeyler oluyor.”

Açıklanamayan Plazma Potasyum Artışı, Böbreğin Ötesine İşaret Ediyor

Bu birleşim, fraksiyonel potasyum ekresyonunu %3,1 oranında artırdı (95% IG, 0,81–5,35; P < ,01).¹ Marton, idrar potasyum ekresyonunun hiçbir kolda değişmediğini ancak plazma potasyumunun hafifçe yükseldiğini belirtti. Böbreğin potasyum işlenmesinin bu yükselişi açıklayamadığını söyledi.

Araştırmacılar sıradaki aşamada asit-baz metabolizmasını, pH, bikarbonat ve amonyum ekresyonu ile glutamine metabolizmasını inceleyecek; ayrıca potasyumun hücre içi ve hücre dışı kompartımanları arasındaki kaymasının sorumlu olup olmadığını test edecek.

Metabolomik ve DAPA-Shuttle1 ile Karşılaştırma

Üre döngüsünün metabolomik analizleri, dapagliflozinle güçlü su koruma yanıtını araştıracak; bu yanıt birleşim kolda sürmüştyü. Araştırmacılar ayrıca Marton’un kalp yetmezliği hastalarında dapagliflozin üzerine yürüttüğü daha önceki plasebo kontrollü çalışması DAPA-Shuttle1 ile karşılaştırmalar planlıyor.²

Marton, böbreğin su koruma ve SGLT2 inhibitörlerine metabolik uyumda merkez bir rol oynadığını, bunun da kalp yetmezliği ile kronik böbrek hastalığı (KBH) arasındaki karşılaştırmayı bilgilendirici kıldığını belirtti.

Mekanistik Verilerin Ardındaki Katılımcı Özverisi

Marton, katılımcıların 2 ay içinde 5 ziyaret gerçekleştirdiğini, bunların arasında üç adet 24 saatlik idrar toplama olduğunu ve verilerin kalitesinin bu özveriden kaynaklandığını söyledi.

“İdrarlarını düzgün toplamazlarsa ve her ziyarete gelmezlerse, bu veriyi bugün sahip olmazdık,” Marton söyledi.

Düzenleyici Notu: Deneme, AstraZeneca tarafından finanse edildi.

1. Marton A, Rauh M, Kraetsch HG, et al. Electrolyte, water, and blood pressure homeostasis with balcinrenone and dapagliflozin in patients with CKD: the DapaBalci-Leap trial. Late-breaking abstract TH-PO1237. Presented at: American Society of Nephrology Kidney Week 2026; October 21–25, 2026; Denver, Colorado. doi: 10.1681/ASN.20263wzapwqz
2. Marton A, Saffari SE, Rauh M, et al. Water conservation overrides osmotic diuresis during SGLT2 inhibition in patients with heart failure. J Am Coll Cardiol. 2024;83(15):1386-1398. doi: 10.1016/j.jacc.2024.02.020