Kemoterapi İçermeyen Pembrolizumab, İlk Hat dMMR Endometrial Kanserinde PFS’yi Uztıyor

Eczacılar, son birkaç yılda kemoterapi-immunoterapi uygulamasını ileri düzey endometrial kanserde birinci sıra tedavi standardı olarak hayata geçirdiler. Ancak yeni 3. faz verileri, tamir edilemeyen onkojenik hasar (dMMR) taşıyan hastalarda kemoterapinin hâlâ gerekli olup olmayacağını soruyor.

Pembrolizumab’ın moleküler modeli | Görsel Kaynağı: © Dr_Microbe – stock.adobe.com

KEYNOTE-C93/GOG-3064/ENGOT-en15 denemesinde (NCT05173987), birinci sıra pembrolizumab (Keytruda; Merck) monoterapisi, dMMR’li ileri düzey veya nüks eden endometrial kanser hastalarında karboplatin ve paklitaksel ile karşılaştırıldığında ilerlemeye kadar olan süreyi (PFS) anlamlı biçimde uzattı.

Florida, Miami Beach’teki GOG Foundation ve Mount Sinai Medical Center’dan Brian M. Slomovitz, MD, önceden belirlenmiş ara analizi, İspanya’nın Madrid kentinde düzenlenen European Society for Medical Oncology (ESMO) Kongresi 2026’da sundu. Sonuçlar The Lancet dergisinde eşzamanlı olarak yayımlandı.1

Deneme Tasarımı

Açık etiketli deneme, 24 ülkede 122 merkezde yer alan 299 hastayı 1:1 oranında, 18 döngüye kadar her 6 haftada bir damar içi (DAV) 400 mg pembrolizumab veya 6 döngüye kadar her 3 haftada bir DAV 175 mg/m² paklitaksel ile AUC 5 veya 6 karboplatin grubuna atadı.2

Uygun hastalarda merkez tarafından doğrulanmış dMMR durumu, ileri düzey hastalık için önceden alınmış sistemik tedavi olmaması ve ECOG performans durumunun 0 veya 1 olması gerekiyordu. Kemoterapi grubunda hastalığı kör bağımsız merkez değerlendirmesi (BICR) ile ilerleyen hastalar pembrolizumab’a geçiş yapabiliyordu. Çift birincil son nokta, BICR’ye göre PFS ve toplam hayatta kalma (OS) idi.2

Sürdürülebilir Hastalık Kontrolü

Ortalama 36,7 aylık takipte, ortalama PFS pembrolizumabda 38,2 ay, kemoterapide 8,4 ay olarak bulundu (HR, 0,57; %95 IG, 0,42 ile 0,79; P = ,0002). 36. ayda, pembrolizumab grubundaki hastaların %52,8’i ilerlemeye süresiz kemoterapi grubundakilerin %30,0’sı ilerlemeye süresizdi.2

Kaplan-Meier eğrileri yaklaşık 6. ayda kesişti—kemoterapi ile daha erken hastalık kontrolü, pembrolizumab ile ise daha sürdürülebilir kontrolü yansıtır. Nesnel yanıt oranları neredeyse aynıydı (64,1% ile 62,1%) ancak tam yanıtlar pembrolizumab ile daha sık görüldü (33,8% ile 26,2%) ve ortalamaya dayalı yanıt süresi kemoterapi için 10,2 ay iken pembrolizumab için henüz ulaşılmadı.2

Kşifsel alt grup analizinde PFS yararı, nüksetmiş hastalığı olan hastalarda en belirgin şekilde görüldü (HR, 0,45; %95 IG, 0,29-0,70) ve yeni tanı almış ileri hastalığı olanlarda daha belirsizdi (HR, 0,77; %95 IG, 0,49-1,21).2

OS Henüz Anlamlı Değil

OS sayısal olarak pembrolizumab lehineydi ancak ara analizde istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı (HR, 0,77; %95 IG, 0,52-1,15; P = ,1000). Geçiş (crossover) karşılaştırmayı muhtemelen karmaşıklaştırdı: kemoterapi kolundaki hastaların %67’si BICR ile doğrulanmış ilerleme sonrası çalışma içi pembrolizumab aldı ve kemoterapi kolundaki hastaların tamamının %58’i sonrasında immunterapi aldı. PFS2 pembrolizumab lehineydi (HR, 0,63; %95 IG, 0,43-0,91).2

Farklı Bir Tokisite Profili

İlaçla ilişkili yan etkiler (YE), pembrolizumab alan hastaların %71,1’inde kemoterapi alanların %97,9’unda görüldü; 3. veya daha yüksek dereceli etkiler sırasıyla %18,1 ile %50,7’de. İmmün-medyeasyonlu YE’ler ve infüzyon reaksiyonları %41,6 ile %17,4 oranında gelişti ve bunlar büyük ölçüde hipotiroidizm tarafından yönlendirildi; hipotiroidizm pembrolizumab kolundaki hastaların yaklaşık dörtte birini etkiledi.2

Pembrolizumab ile iki tedaviyle ilişkili ölüm (hepatik yetmezlik ve bakteriyel menenjit), kemoterapi ile ise bir ölüm (pulmoner emboli) görüldü. Araştırmacılar, AE oranlarını karşılaştırırken çok daha uzun süren pembrolizumab tedavisinin—ortalama 23,4 ile 3,5 ay—göz önüne alınması gerektiğini vurguladı.2

Hasta tarafından bildirilen sonuçlar 12. ayda pembrolizumab lehineydi; küresel sağlık durumu/yaşam kalitesinde kemoterapi kolundaki düşüşe karşılık iyileşme kaydedildi. Kemoterapi alan hastalar uyuşma/karıncalanma, saçılma ve tat değişikliğinde belirgin kötüleşme bildirdi.2

İlaç Eczacıları İçin Anlamı

Mevcut standart, kemoterapi ile immunterapinin bir arada kullanımıdır ve bu yaklaşım, önceki faz 3 çalışmalarında dMMR popülasyonunda yaklaşık 0,3 ile 0,4 arasında ilerleme özgür hayatta kalma (PFS) risk oranları (HR) göstermiştir. KEYNOTE-C93, pembrolizumabın bu kombinasyonla eşleştiğini göstermez; yalnızca kemoterapi monoterapisine üstünlüğünü kanıtlar.2

Yine de, kemoterapinin belirli risk taşıdığı hastalarda—varolan nöropati, kırılganlık ya da alopeciden kaçınma yönünde güçlü bir tercih—veriler kemoterapisiz bir seçeneği destekler. Ancak PFS eğrilerinin erken kesişmesi, hızlı yanıt alma ihtiyacı olabilecek, yüksek semptom yüküne sahip hastalarda dikkatli olunması gerektiğine işaret eder.2

Pratikte rejim, eczacının dikkatini myelosupresyon, neuropati ve premedikasyon yönetiminden; neredeyse 2 yıllık tedavi boyunca tiroid fonksiyon izlemesi de dahil olmak üzere uzun süreli immün ile ilgili adverse olay (AE) gözetimine yönlendirir. Her 6 haftada bir uygulanan dozaj, ayrıca klinik süreyi (chair time) azaltır. Seçeneğin tamamen dMMR durumuna bağlı olması nedeniyle, veriler tanı anında evrenç mismatch repair (MMR) testinin önemini pekiştirir.

1. Slomovitz B, Zhu J, Yin R ve ark. First-line pembrolizumab versus carboplatin plus paclitaxel in participants with mismatch repair-deficient advanced or recurrent endometrial cancer (KEYNOTE-C93/GOG-3064/ENGOT-en15): interim analysis of a multicentre, open-label, randomised, active-comparator controlled, phase 3 trial.

The Lancet

. Published online October 26, 2026. doi:10.1016/S0140-6736(26)02095-7

2. Slomovitz BM, Backes F, Maćkowiak-Matejczyk B, ve ark. KEYNOTE-C93/GOG-3064/ENGOT-en15: phase 3, randomized, open-label study of first-line pembrolizumab vs carboplatin + paclitaxel in mismatch repair-deficient (dMMR) advanced or recurrent endometrial cancer. Presented at: European Society for Medical Oncology Congress 2026; October 23–27, 2026; Madrid, Spain.