Nörotisizm Seviyesi Yüksek İnsanlar Daha Az Uyuduğunu Bildiriyor, Ancak Bileklik İzleyiciler Farklı Bir Hikaye Anlatıyor

Farklı duygusal tepkilere, özellikle endişe ve sıkıntı gibi olumsuz duygulara daha yatkın olan kişilik özelliği olan genç yetişkinler daha az uyuduklarını bildirmiş olsa da, bileğe takılan bir uyku izleyicisi onların gerçekten daha az uyuduklarını göstermemiştir; bu bulgu Personality and Individual Differences dergisinde yayımlanan bir çalışma ile ortaya konmuştur.

Neurotizm, endişe ve sıkıntı gibi olumsuz duyguları deneyimleme eğiliminin daha yüksek olduğu bir kişilik özelliğidir. Önceki araştırmalar, yüksek neurotizme sahip insanların genellikle daha kısa uyuduklarını bildirdiğini ortaya koymuştur. Ancak hareket ölçümlerine dayanarak bir giyilebilir cihazdan uyku tahmininde bulunan aktigrafi kullanan çalışmalar ise genellikle aynı ilişkiyi bulamamıştır.

Bu tutarsızlığı incelemek için Villanova Üniversitesi’nden Derick M. DeCamp ve Elizabeth J. Pantesco, aynı kişi grubunda her iki uyku ölçüm türüne bakmıştır. Çalışmaya uyku bozukluğu tanısı almamış 134 lisans öğrencisi (ortalama yaş 19; 95’i kadın) katılmıştır.

Katılımcılar iki hafta sonu gecesi de dahil olmak üzere beş gece boyunca bileğe bir aktigrafi takmış ve kişilikleri, uyku durumları ile depresyon ve kaygı belirtileri hakkında anketleri doldurmuştur. Araştırmacılar, geçen ay içinde bildirilen uykuyu iki farklı şekilde ölçmüştür: katılımcılar genellikle ne kadar saat gerçek uyku aldıklarını doğrudan tahmin etmiş; ekip ise katılımcıların usual yatma saati, uyanma saati ve uykuya dalma süresinden uyku süresini hesaplamıştır.

Yüksek neurotizm, hem öz-bildirime dayalı ölçümlerde daha kısa uyku ile ilişkilendirilmiş, ancak aktigrafiyle tahmin edilen uyku süresiyle ilişkilendirilmemiştir. Farklar mütevazıdır: Beş puanlık ölçekte neurotizmde her bir puanlık artış, bildirilen uykuda yaklaşık 15 ile 20 dakika arasındaki azalışla ilişkilidir. Neurotizm ile öz-bildirime dayalı uyku arasındaki bağlantı, araştırmacılar aktigrafiyle tahmin edilen uykuyu, demografik özellikleri, kütle indeksi, depresyon ve kaygı belirtilerini, gecedan geceye uyku düzenliliğini ve diğer kişilik özelliklerini hesaba katktan sonra da sürmüştür.

Araştırmanın ortalama uyku tahminleri, ölçüm yöntemlerinin nasıl farklılaşabileceğini gösteriyor. Katılımcılar doğrudan soruda 6,74 saat uyuduğunu bildirdi, aktigraf 6,70 saat tahmin ederken, hesaplanan kendinden bildirme tahmini daha yüksek, 7,40 olarak bulundu. Aktigraf ile karşılaştırıldığında, nörotismleri yüksek katılımcılar uykularını doğrudan soruda alttan tahmin etme, hesaplanan ölçümde ise daha az üstten tahmin etme eğilimindeydi.

Depresyon ve kaygı belirtileri nörotismlerle yakından ilişkiliydi ancak kendileri katılımcıların ne kadar uyuduğu ya da uyuduğunu bildirdiği ile ilişkilendirilmedi ve bunları hesaba katmak ilişkiyi zayıflatmadı. Yazarlar bunun, geçici sıkıntıdan çok kararlı bir kişilik özelliğinin rolüne işaret ettiğini öne sürüyor.

Yazarlar, bulgularının “nörotismin, aktigraf ile ölçülen uyku süresinden çok bireylerin uyku sürelerini nasıl algıladığı, hatırladığı ve bildirdiği ile daha güçlü ilişkili olası durumuyla uyumlu olduğunu” yazdı. Nörotismleri yüksek insanların uyklarını daha olumsuz biçimde hatırlayabilir ya da yorumlayabileceğini ya da yatmadan önceki endişenin uykuya dalmayı uzun sürüyormuş gibi hissettirebileceğini öne sürdüler. Bu açıklamalar spekülasyon olmaya devam ediyor, çünkü araştırmacılar hatırlama hatalarını ya da bildirme yanlığını doğrudan ölçmediler.

Yazarlar diğer olası durumları da not düştü. Nörotismleri yüksek insanlar yatağa yatıp uyanık halde daha uzun süre hareketsiz kalabilir, bu da aktigraf tarafından uku olarak yanıltılabilir; ayrıca hem nörotis hem de alışılmış uyku kendinden bildirildiği için, ilişkilerin bir kısmı paylaşılan bildirme eğilimlerini yansıtıyor olabilir.

Bazı sınırlamalar belirtilmeli. Anketler önceki aya ait uyku hakkında sorarken, aktigraf yalnızca beş gece kaydetti; bu, tipik uykuyu güvenilir biçimde yakalamak için yeterli olmayabilir ve bu uyumsuzluk doğrudan karşılaştırmaları zorlaştırıyor. Katılımcılar, izlendiğini bildikleri için uklarını değiştirmiş olabilir; örnekleme de tek bir özel üniversiteden, çoğu kadın olan üniversite öğrencilerinden oluşuyordu.

“Neuroticizm, kendiliğinden bildirilen ancak aktivite kaydı ile ölçülen uyku süresi ile ilişkili değildir” başlıklı çalışma, Derick M. DeCamp ve Elizabeth J. Pantesco tarafından kaleme alınmıştır.