Yeni bir araştırma, otuzlu ve kırklarındaki bekâr bireylerin gelecekteki ilişkiler için çok çeşitli hedeflere sahip olduğunu ortaya koyuyor. Bu kişilerin önemli bir bölümü, evlilikten daha çok birlikte yaşamayı tercih ediyor. Bulgular, her bireyin farklı bir ilişki yolu izlediği düşüncesini sorgularken, geçmişteki deneyimlerin gelecekteki tercihler üzerinde nasıl etkili olduğunu gösteriyor. Araştırma, ” Family Transitions ” dergisinde yayınlandı.
Amerika Birleşik Devletleri’nde, otuz ile kırk dokuz yaşları arasındaki yetişkinlerin yaklaşık üçte biri eş veya partner olmadan yaşıyor. İlk evlilikler ve doğum gibi önemli dönüm noktalarına ulaşma konusunda gecikme yaşayanların sayısı artarken, orta yaş dönemine kadar bekâr kalan bireylerin oranı da yükseliyor. Şu anda, kırk yaşının başındaki yetişkinlerin yaklaşık dörtte biri hiç evlenmemişken, elli yaşının sonundaki kadınların neredeyse altıda biri çocuk sahibi olmamış durumda.
Bowling Green State Üniversitesi ve Kuzey Carolina-Chapel Hill Üniversitesi’nden sosyologlar Susan L. Brown, Wendy D. Manning ve Karen Benjamin Guzzo, bu büyüyen demografik grubun uzun vadeli ilişki ve ebeveynlik hedeflerini anlamak amacıyla araştırmayı başlattı. Geçmişte yapılan araştırmalar genellikle genç yetişkinlere odaklanırken, orta yaş dönemindeki bireylerin tercihleri daha az araştırılmış.
Araştırma ekibi, “yaşam boyu perspektifi” olarak bilinen bir sosyolojik çerçeveyi kullandı. Bu kavram, geçmişteki deneyimlerin gelecekteki seçimler üzerinde etkili olduğunu savunuyor. Örneğin, boşanma yaşayan bir kişi, hiç evlenmemiş bir kişiden farklı bir bakış açısıyla yeni bir evliliği değerlendirebilir.
Araştırmacılar, 2023 tarihli “Amerika’daki Bekarlığın Durumu” anketinden elde edilen verileri analiz etti. Anket, otuz ile elli yaşları arasındaki 799 bekâr yetişkinin görüşlerini içeriyordu. Bu kişiler, ne evli ne de bir romantik partnerle yaşadığı tanımlanıyordu. Katılımcılar, evlenmek, birlikte yaşamamak, bekar kalmak veya gelecekteki ilişki planları hakkında belirsizlikleri olup olmadığını belirtti. Ayrıca, gelecekte çocuk sahibi olmak isteyip istemediklerini de ifade ettiler.
Araştırmacılar, demografik faktörler (yaş, eğitim, gelir, ev sahipliği ve cinsel yönelim) gibi değişkenleri kontrol ederek, geçmişteki ilişki deneyimlerinin gelecekteki tercihlerle nasıl ilişkili olduğunu değerlendirdiler. Analiz, orta yaş dönemindeki bekâr yetişkinler arasında geniş bir yelpazede ilişki hedefi olduğunu ortaya koydu.
Bulgulara göre, erkeklerin yaklaşık %38’i ve kadınların yaklaşık %29’u birlikte yaşamayı tercih ediyor. Evlilik ise daha az popüler; erkeklerin sadece %18’i ve kadınların %23’ü evlenmeyi istiyor. Ayrıca, hem erkeklerin hem de kadınların yaklaşık dörtte biri ne bir partnerle yaşamak ne de evlenmek istemediğini belirtirken, bazıları gelecekteki ilişki planları hakkında belirsizliklerini ifade ediyor.
Araştırma, geçmişteki birlikte yaşam deneyimlerinin, gelecekte tekrar bir partnerle yaşama isteğiyle ilişkili olduğunu gösterdi. Daha önce romantik bir partnerle yaşamış olanlar, hiç yaşamamış olanlara göre evlenmek veya birlikte yaşamak için daha istekliydi. Araştırmacılar, daha önce evlenmiş kişilerin yeni bir evliliği daha az cazip bulabileceğini beklediler. Ancak sonuçlar, geçmişteki evlilik deneyiminin gelecekteki evlenme isteği üzerinde olumsuz bir etkisi olmadığını gösterdi.
Daha önce evlenmiş erkekler, hiç evlenmemiş erkeklere göre gelecekteki ilişki hedefleri hakkında daha fazla belirsizlik ifade etti. Ayrıca, çocuk sahibi olanların yeni bir ilişkiye başlamak konusunda daha az istekli olabileceği düşünülüyordu. Ancak araştırma, ebeveynlik durumunun gelecekte partnerle yaşama isteği üzerinde belirgin bir etkisi olmadığını gösterdi.
Kadınlar için, eğitim seviyesi yüksek olanların evlenmek veya birlikte yaşamamak konusunda daha istekli . Buna karşılık, ev sahibi olan kadınların yeni bir ilişkiye başlamak konusunda daha az istekli olduğu görüldü. Hem erkekler hem de kadınlar için, son beş yıl içinde bir ilişkiden ayrılmış olanlar, altı yıldan uzun süredir bekar olanlara göre gelecekte birlikte yaşamaya daha istekliydi.
Anket verileri tek bir zaman diliminde toplandığı için, bu tercihlerinin gerçek evliliklere, birlikte yaşama ilişkilerine veya çocuk sahibi olma durumuna dönüşüp dönüşmeyeceği belirlenemedi. Araştırma sadece geçmişteki deneyimler ile gelecekteki tercihler arasındaki ilişkiyi ortaya koyuyor.
Anket, ilişki tercihleri sadece birlikte yaşamayı veya evlenmeyi içeriyordu. Bu nedenle, bazı kişilerin ayrı evlerde yaşayan partnerlerle uzun süreli ilişkiler tercih etme olasılığı göz ardı edilmiş olabilir. Ayrıca, anket verileri geçmişteki evliliklerin ve birlikte yaşama ilişkilerinin kalitesini veya ne zaman başladığını ve bittiğini içermiyordu.
Gelecekteki araştırmalar, bireylerin zaman içinde nasıl değiştiğini takip ederek, orta yaş dönemindeki yetişkinlerin tam olarak ne istediği konusunda daha fazla bilgi sağlayabilir. Ayrıca, arkadaşlıkların gücü gibi ölçülemeyen faktörlerin de ilişki tercihlerini nasıl etkilediği araştırılabilir.
Araştırma, “Orta Yaş Dönemindeki Bekâr Yetişkinlerin Aile İsteği” başlığıyla ” The Future Family Desires of Single Early Midlife Adults ” dergisinde yayınlandı ve Susan L. Brown, Wendy D. Manning ve Karen Benjamin Guzzo tarafından yürütüldü.
