Ozempic ve Wegovy gibi GLP-1 ilaçları nadir bir görme kaybı riski ile ilişkilendirildi

Rutgers araştırmacılarının önderliğini yaptığı büyük ölçekli bir çalışma, yaygın kullanılan şeker hastalığı ve kilo verme ilaçlarıyla mümkün olan bir görme riskini ortaya koydu. Çalışma, bu ilaçları kullanan insanların, ani ve kalıcı olabilecek görme kaybına yol açan nadir bir göz rahatsızlığı geliştirme konusunda hafif derecede daha yüksek bir riskle karşı karşıya olabileceğini gösteriyor.

Annals of Internal Medicine dergisinde yayımlanan çalışma, 18 ile 65 yaşları arasındaki tip 2 şeker hastalığı olan yetişkinlerden oluşan büyük ABD veritabanındaki bilgileri analiz etti. Araştırmacılar, tedaviye yeni başlayan hastalara odaklandı ve bu ilaçlardan GLP-1 reseptör agonistleri olarak bilinen sınıfı inceledi.

Bu ilaçlara semaglutide (Ozempic ve Wegovy olarak satılıyor) tirzepatide (Mounjaro ve Zepbound olarak satılıyor) dahil. Kan şekerini kontrol etme ve kilo yönetimine yardımcı olmanın yanı sıra GLP-1 ilaçları belirli kalp-damar ve böbrek sorunlarının riskini de azaltabiliyor. Ancak bilim insanları, kullanımının giderek yaygınlaşmasıyla birlikte potansiyel yan etkilerini hala araştırıyor.

Araştırmacılar, GLP-1 kullanımının izole optik nöropati gelişme olasılığında mütevazı bir artışla ilişkilendirildiğini buldu. Rahatsızlık nadir olsa da olası sonuçları nedeniyle bulgunun önemli olduğunu vurguladı.

“İzole optic neuropathy nadirdi ancak ani görme kaybına yol açabileceği için klinik açıdan önemli,” dedi Rutgers Sağlık Enstitüsü, Sağlık Hizmeti Politikası ve Yaşlanma Araştırmaları Merkezi’nin Farmakoepidemiyoloji ve Tedavi Bilimi Kürsü Üyesi Chintan Dave. “Risk artışı küçüktü — yaklaşık 18 ay içinde GLP-1 kullanan her 10.000 hastada üç ila dört vaka daha, ancak hekimlerin ve hastaların bu potansiyel ilişkiye bilinçli olması gerekir.”

Mutlak risk düşük olsa da araştırmacılar, GLP-1 ilaçlarının artan popülerliğinin güvenlik izlemesini özellikle önemli kıldığını söylüyor. Bu ilaçlar artık hem tip 2 şeker hastalığı olan hem de olmayan kişilerde yaygın biçimde reçete ediliyor.

Çalışma ayrıca göz rahatsızlığını geliştiren hastalar arasındaki örüntüleri de belirledi. Vakalar erkeklerde ve çalışma popülasyonunun yaşlı kısmındaki yetişkinlerde daha yaygındı.

“Çalışmamızdaki izole optic neuropathy vakalarının çoğu ya erkekti ya da 50 ile 65 yaşlarındaki erkek ve kadınlardı,” dedi. “İzole optic neuropathy ani görme kaybıyla ortaya çıkabilir ve bu kalıcı olabilir, belirtilerin erken tanısı ve acil oftalmolojik değerlendirme daha yüksek temel riski olan hastalar için özellikle önemli olabilir.”

İzole optic neuropathy vakalarının yüzde 80’inden fazlasının tahminen arteritik olmayan ön formuyla ilişkili olduğu tahmin ediliyor. Ön kısım optik nörona giden kan beslemesi yetersizleştiğinde ortaya çıkan bu durum, nöronu hasarlayıp görme işlevini bozabilir.

Sonuçlanan görme kaybı sık sık kalıcıdır. Dave’a göre etkilenen hastaların yaklaşık üçte biri genellikle ilk altı ay içinde bir miktar toparlanma yaşıyor. İyileşme olsa da genellikle belli derecede görsel bozulma kalıyor.

Rahatsızlık tam körlük yerine genellikle tek gözde görmenin bir kısmını etkiliyor. Hastalar görüş alanlarında ani bulanıklık, kararmaya benzer bir durum veya kayıp bölgeler fark edebilir.

Ancak araştırmacılar, bulgularının GLP-1 ilaçlarının optik nöron hasarına doğrudan neden olduğunu ortaya koymadığını da vurguluyor.

Hastaların temel sağlık koşullarındaki farklılıklar gibi diğer faktörler çalışmada gözlemlenen artışı açıklamaya yardımcı olabilir. İlaçların kendilerinin rahatsızlığa katkıda bulunup bulunmadığını belirlemek için ek araştırmaya ihtiyaç var.

Şu anda bulgular, ani görme değişikliklerinin tanınması ve özellikle daha büyük risk altında olabilecek kişilerde acil tıbbi değerlendirme talep edilmesi önemini öne çıkarıyor.

Araştırma ekibine ayrıca Sağlık Enstitüsü’nden Kamika Reynolds ve Kimberly O’Malley ile Rutgers Halk Sağlığı Fakültesi’nden Jason Roy dahil.