SGLT2 İnhibitörleri Kırık Durağanlık Gösteren Tip 2 Diyabet Hastalarında Fayda Sağlıyor, Yine de Yetersiz Kullanılıyor

Sodyum-glukoz kotransporteri 2 (SGLT2) inhibitörlerinin, yaşlı yetişkinlerde tip 2 diyabet (T2D) olanlarda, çürük (frajil) bireyler dahil olmak üzere, böbrek ve kardiyovasküler (KV) olay riskini düşürdüğüne dair Güney Kore’den yapılan gerçek dünya analizi, Colorado, Denver’da düzenlenecek olan Amerikan Nefroloji Derneği’nin 2026 Nefroloji Haftası’nda sunulacak. Aynı poster oturumunda gerçekleştirilen ikinci ulusal kohort çalışması, T2D ve albuminüri olan hastaların yarısından fazlasının ne bir SGLT2 inhibitörü ne de glukagon-peptid-1 reseptör agonisti (GLP-1 RA) aldığını buldu. En büyük açıklar kadınlar, yaşlı yetişkinler ve ileri derece kronik böbrek hastalığı (KBH) olan hastalar arasında gözlemlendi.1,2

Çürüklik Faydayı Sildi

Dehidrasyon ve kas kütlesi kaybı kaygıları, SGLT2 inhibitörlerini çürük yaşlı yetişkinlerde daha zor bir tedavi kararı haline getirmiş; randomize çalışmalar ise ciddi çürüklüğü olan kişiler sık sık çalışma dışı bırakır, araştırmacılar belirtti. Incheon, Güney Kore’deki Catholic Kwandong University International St. Mary’s Hastanesi profesörü Dr. Sung Jin Moon ve arkadaşları, Güney Kore Ulusal Sağlık Sigortası Hizmeti-Eyaletli kohortunu bir hedef çalışma taklit edecek şekilde kullandı. Kohorta, ilk basamak metformin kullanan ve ya bir SGLT2 inhibitörü ya da ikinci basamak başka bir glukoz düşürücü ilaç başlatan 60 yaş ve üstü yetişkinler dahil edildi. Çürüklük, 5 geçerliliği kanıtlanmış iddia (kaynak) temelli indeks ile değerlendirildi.1

151.134 hastanın yaklaşık %14.0’ı çürük olarak sınıflandırıldı. Bu grupta, SGLT2 inhibitörü kullanımı, diğer ikinci basamak ajanlara kıyasla bileşik böbrek sonucunda %30, ciddi kardiyovasküler olaylarda (MACE) ise %19 daha düşük risk ile ilişkilendirildi. Çürük olmayan hastalarda karşılaştırılabilir faydalar gözlemlendi; ancak çürüklük, elektronik veya küresel çürüklük skorlarıyla tanımlandığında çürük hastalardaki böbrek faydası istatistiksel anlamlılığını kaybetti. Yazarlar, bunun dikkatli izleme ve bireyselleştirilmiş tedavi planlaması gerektirdiğini belirtti.1

Bileşik Terapi En Düşük Riskle İlikilendirildi

İkinci çalışmada, Tel Aviv Üniversitesi klinik yardımcı profesörü Dr. Keren Cohen-Hagai ve Torrance, California’daki The Lundquist Institute’den Dr. Kamyar Kalantar-Zadeh (MD, MPH, PhD) dahil arkadaşları, idrar albumin-kreatin oranı 30 mg/g’nin üzerinde olduğu 240.734 T2D hastası analiz etti. Birincil bileşik sonuç, her türlü nedenden ölüm veya son derece böbrek hastalığıydı.2

Genel olarak, hastaların yaklaşık %55.1’i bu iki ilaç grubundan hiçbirini almadı, %18.3’ü yalnızca bir GLP-1 RA, %13.8’i yalnızca bir SGLT2 inhibitörü ve %12.8’i ise ikisini birden aldı. Tahmini glomerüler filtrasyon hızı (eGFR) 30 mL/min/1.73 m2’nin üzerinde olan hastalarda, her türlü nedenden ölüm için düzeltilmiş risk oranları (HR) yalnızca SGLT2 inhibitörü ile yaklaşık 0.33 (95% IG, 0.32-0.34), yalnızca GLP-1 RA ile 0.46 (95% IG, 0.44-0.48) ve ikisi birden ile 0.26 (95% IG, 0.25-0.28) olarak bulundu. eGFR 30 mL/min/1.73 m2’nin altında olan hastalarda karşılık gelen HR’lar sırasıyla 0.24 (95% IG, 0.19-0.29), 0.55 (95% IG, 0.48-0.61) ve 0.17 (95% IG, 0.13-0.23) idi.2

Savunmacılık vs Yetersiz Tedavi

İleri yaş, dişi cinsiyet, düşük eGFR ve beyin-damar hastalığı, hiçbir ajandan alınmasıyla ilişkilendirildi.2 Pharmacy Times‘e verdiği röportajda Kalantar-Zadeh, açıkların sadece klinik tembellik olmadığını açıkladı.

“Bunun, meşru klinik kaygıların ve uygun riskten kaçınmanın bir kombinasyonunu yansıttığına inanıyorum,” diye açıkladı. “Yaşlı yetişkinlerde polifarmi, hacim tükenmesi, gastrointestinal yan etkiler ve akut böbrek hasarı dahil olmak üzere zarara yol açabilir.”

eGFR’si 25 mL/min/1.73 m2’nin altındaki hastalar, Kalantar-Zadeh’e göre “sınırlı renal rezerve sahiptir ve iyi düşünülmemiş reçeteleme kararlarına karşı özellikle hassastır.” “Olay, uygun savunmacılıkla kaçırılabilir yetersiz tedavi arasında ayrım yapmak.”

Güncel yönerge tedaviyi destekliyor. Amerikan Diyabet Derneği’nin 2026 Bakım Standartları, KBH olan T2D hastaları için bir SGLT2 inhibitörü veya bir GLP-1 RA’yı öneriyor (A düzeyi kanıt) ve ileri KBH’de bir GLP-1 RA’yı tercih ediyor (B düzeyi kanıt). Standartlar, hemoglobin A1C’den bağımsız olarak her iki grubu da temel risk azaltma stratejileri olarak konumlandırıyor.3,4

Farmacistlerin Rolü

Kalantar-Zadeh, eczacları bu açığı kapatmada merkezi bir rol oynadığını vurguladı. “Her CKD kliniğine yerleşik eczacılara ihtiyacımız var” dedi. “Klinik ekibinin ayrılmaz üyeleri olarak eczacılar ilaçları optimize edebilir, hastaları eğitebilir, yan etkileri izleyebilir, hasta olma günlerinde alınacak önlemleri pekiştirebilir ve sigorta kapsamı ile ulaşılabilirlik konularında hastalara yol gösterebilir.”

Aynı zamanda dozaj uygulamasına da işaret etti. “Eczacıların kreatinin klirensi ve ilaçlara özgü dozaj önerilerine verdikleri önemi takdir ediyorum; bunun yerine yalnızca vücut yüzey alanıyla indekslenmiş eGFR’ye güvenmek yerine” dedi. “Bu ayrım, özellikle ilkelendirilmiş ilaç kararlarının ve kalan böbrek fonksiyonunun korunmasının kritik olduğu ileri CKD hastalarında büyük önem taşır.”

1. Moon SJ, Lee JH, Park JT. Tip 2 diyabetli kırılgan hastalarda metformine ek terapi olarak SGLT2 inhibitörlerinin böbrek ve kardiyovasküler sonuçları. Abstract SA-PO0405. Sunuldu: ASN Kidney Week 2026; 24 Ekim 2026.

2. Cohen-Hagai K, Zitman-Gal T, Kalantar-Zadeh K, ve ark. Tedavi açığını kapatmak: Diyabet ve CKD’li hastalarda SGLT2 inhibitörleri ve GLP-1 reseptör agonistleri ile sonuçlar. Abstract SA-PO0406. Sunuldu: ASN Kidney Week 2026; 24 Ekim 2026.

3. Tip 2 diyabet yönergesi yan yana: ADA Bakım Standartları 2026 ile AACE 2026 algoritması. Guideline Central. 3 Eylül 2026. Erişim tarihi: 16 Ekim 2026.

4. Dixon D, Halpern L. ADA 2026: 2026 ADA Standartları—kardiyorenal risk azaltımı için bir eczacı kılavuzu. Pharmacy Times. 5 Haziran 2026. Erişim tarihi: 16 Ekim 2026.