WIsDoM Koirti Verileri: İflamatik Bağırsak Hastalığı Kadınlarında Kısırlık Tedavisi Başarılı Oluyor

İflamatik bağırsak hastalığı (IBD) tanısı kadınların yaklaşık dörtte üçü, kırrılık tedavisiyle hamile kalabildi. Bu bulgular, WIsDoM koirtinden elde edilen prospektif verilerle ortaya kondu.

Nashville, Tennessee’de düzenlenen American College of Gastroenterology (ACG) 2026 Annual Scientific Meeting’te sunulan verilere göre, intrauterin inseminasyon (IUI) veya embriyo transferi (ET) uygulayan kadınların neredeyse dörtte üçü hamile kaldı. Başarı tedavi yöntemine göre belirgin biçimde değişti.

University of Minnesota’dan Eugenia Shmidt ve Mount Sinai Icahn School of Medicine’den Zoë Gottlieb, bulguları HCPLive’a konuştu.

İBD’lerde Kırrılık Verilerinin Sınırlı Olmasının Nedeni

IBD çoğunlukla üreme çağındaki kadınları etkiler; hem hastalığın aktif olması öncesinde karın içi ameliyatı kırrılıkla ilişkilendirildi. Ülseratif kolit tanısı kadınlarında ileum kesesi-anal anastomozu, kırrılık riskini 15’ten 48’e yaklaşık üç katına çıkardı.

2025 yılında yayımlanan küresel konsensüs beyanı, yardımcı üreme teknolojisinin (ART) IBD’li ve IBD’si olmayan kadınlarda benzer biçimde etkili göründüğünü belirtiyor; ancak prospektif veriler sınırlıydı.

Gottlieb, mevcut kanıtların çoğunun geriye dönük anketlere veya bireysel bakım ayrıntılarını kaçırabilen büyük veri tabanlarına dayandığını söyledi. WIsDoM’in kadınları hamile kalma süreçlerinde gerçek zamanlı izlemesiyle tasarlandığını aktaran Gottlieb, kayıt 18-45 yaş arası, 15 ay içinde hamile kalmayı planlayan kadınları ABD ve Kanada’daki 30’dan fazla merkezde kaydediyor ve aylık anketleri tıp kayıtlarıyla doğruluyor.

Kırrılık Tedavisini Kimler Kullandı ve Ne Kadar İşe Yaradı

ACG’de sunulan veri setinde, 421 katılımcının 67’si kırrılık tedavisi aldı. Tedavi almayan kadınlarla karşılaştırıldığında bu kadınlar daha yaşlıydı (orta yaş: 34’e karşın 32; P<.001) ve daha uzun süredir hamile kalmaya çalışmıştı (orta süre: 11’a karşın 2 ay; P<.001). Önceden karın içi IBD ameliyatı geçirmiş olma olasılıkları da yüksekti (16,4’e karşın 5,4%; P=.01). Aktif hastalık sayısal olarak tedavi grubunda daha yaygındı (56,7’ye karşın 43,5%; P=.06).

IUI, ET ya da her ikisiyle hamile kalmaya çalışan 52 kadından 38’i (73%) hamile kaldı. Toplam 97 denemeden 73’ü ET ile gerçekleşti; IUI denemelerinin yalnızca %10’u başarılı oldu (düzeltilmiş OR: 44; %95 GA: 8,9-221; P<.001). Hastalık aktivitesi ve önceden geçirmiş olduğum IBD ameliyatı başarıyla anlamlı biçimde ilişkili değildi. Karın içi ameliyatı geçmiş 7 kadının tamamı ET ile hamile kalırken, yalnızca IUI denemiş olan iki kadın hamile kalamadı.

Shmidt, bu alt grubun istatistiksel sonuçlar için küçük olduğunu belirtti; yine de bulguların, önceden karın içi ameliyatı geçmiş kadınların başarısız IUI döngüleriyle vakit kaybetmek yerine doğrudan ET’ye yönelmesinin faydalı olabileceğini düşündürdüğünü söyledi. Gottlieb, ET ile IUI arasındaki farkın genel nüfusa göre çok daha geniş olduğunu ekledi; ET’ye erişimdeki maliyet ve sigorta engellerinin dikkate değer olduğunu, çünkü tekrarlayan başarısız IUI döngülerinin hem finansal hem de duygusal bir yük taşıdığını belirtti.

İBD’de Kırrılık Danışmanlığı ve Sevk Zamanlaması

Shmidt, gastroenterologları aile planlamasını erken konuşmaya teşvik etti. 6 ay süren hamile kalmaya çalışma sonrasında kırrılık uzmanına sevk önerisini içeren konsensüs rehberine atıfta bulundu; 40 yaşından büyük kadınların 3 ay sonra sevkedilmesi gerektiğini söyledi ve rektum kesisinden sonra benzer biçimde erken bir sevk önerdi.

Görgüsel çocuk sahibi olmama, Crohn hastalığı kadınlarının %18’inde ve ülseratif kolit hastalarının %14’ünde bildirildi; bu oran genel nüfusta 6,2’dir. Gottlieb, bunun danışmanlığın önem taşıdğından bir nedeni olduğunu belirtti ve WIsDoM’in koirtinin çeşitliliğini genişletmek için hâlâ kayıta alındığını kaydetti.

Shmidt, Celgene ve Takeda ile ilgili açığa vurulan açıklamalar bildirmektedir. Gottlieb ise ilgili açığa vallam bildirmiyor.