İspanya’nın Granada Üniversitesi’ne (UGR) bağlı araştırmacıların yürüttüğü yeni bir çalışma, aralıklı orucun yapılandırılmış programın bitmesinden en az bir yıl boyunca kilo kaybını koruyabileceğini ortaya koydu. Araştırma, katılımcıların beslenme penceresini gün içinde daha erken ya da daha geç seçmesinin bu kalıcı etkiyi etkilemediğini gösterdi ve bulgular, Avrupa Klinik Beslenme ve Metabolizma Derneği’nin resmi dergisi Clinical Nutrition’da yayımlandı.
Çalışmada incelenen popüler yöntem olan 16:8 yaklaşımında kişiler günde 16 saat oruç tutup kalan sekiz saatlik dilimde besleniyor. Programın ardından bir yıl geçildiğinde, erken ve geç oruç uygulayan grupların her ikisi de, günde on iki saatten uzun süre boyunca yemeye devam eden katılımcılara kıyasla belirgin şekilde daha fazla kilo verdiğini korudu. Erken programda yer alan kişiler ayrıca yağ kütlesinde daha büyük bir azalmayı da muhafaza etti.
Beslenme Zamanlaması Faydayı Değiştirmiyor
Araştırmacılar, kalıcı faydaların katılımcının gün içinde ne zaman yediğine bağlı olmadığını vurguladı. Erken programda beslenme penceresi sabah dokuzu ile saat beşi arasında, geç programda ise öğleden sonra birinden akşam dokuzuna kadar belirlendi. Bu esneklik, hastaların kendi günlük rutinlerine en rahat uyabilecekleri zamanlamayı seçmelerine olanak tanır ve yaklaşımın obezite tedavisinde kullanılabilirliğini artırma potansiyeli taşıyor.
Tarihçe boyunca aralıklı orucun kısa vadede ölçülü kilo kaybını sağladığını biliyorduk, ancak bu etkilerin zaman içinde sürdürülebilir olup olmadığı net değilkti. Programın bitiminden on iki ay sonra katılımcıları değerlendirerek, beden ağırlığındaki değişimlerin sürdüğünü gösterdik.
Doktora Alba Camacho Cardeñosa, Granada Üniversitesi Spor ve Sağlık Birleşik Enstitüsü (iMUDS) araştırmacısı ve San Cecilio Üniversite Klinik Hastanesi’nde Endokrinoloji ve Beslenme Bölümü’nde ibs.GRANADA’da doktora sonrası araştırmacı
Katılımcılar, programın ilk on iki haftasında Akdeniz diyeti hakkında eğitim aldı. Ardından dört gruba ayrıldılar. Kontrol grubu günlük beslenme penceresini on iki saatten uzun süreyle korurken, erken oruç grubu saat ondan önce başlayan sekiz saatlik bir dilim uyguladı. Geç oruç grubu öğleden sonra birinden sonra başlayan sekiz saatlik bir pencere kullandı. Kendi seçimi olan grup ise kendi sekiz saatlik programını belirledi. Araştırmacılar, müdahale öncesi ve sonrasında beden ağırlığını, yağ kütlesini ve yağsız kütleyi ölçtü; aynı değerlendirmeleri programın bitiminden bir yıl sonra tekrarladı.
Kendiliğinden Devam Edenler Üçte Bir
Araştırmacılar, bu rutinin denetlenen bir çalışma dışında da uygulanabilir olabileceğine dair kanıtlara işaret etti. Takip sürecindeki o yıl boyunca üç kişiden biri aralıklı orucu kendi kendine uygulamaya devam ettiğine dikkat çekildi ve bu durumun günlük hayata nispeten kolayca entegre edilebilecek bir alışkanlık olduğunu gösterdiği değerlendirildi.
Bu çalışma, daha geniş kapsamlı bir araştırma projesinin parçası. Projenin temel bulguları Nature Medicine dergisinde yayımlanmıştı ve sonuçlar, beslenme penceresi ne olursa olsun aralıklı oruç uygulayan kişilerin, yalnızca diyet rehberliği alanlara göre ortalamada üç ila dört kilo daha fazla verdiğini gösterdi.
Hatta on iki haftalık bir aralıklı oruç dönemi bile, aşırı kilolu ya da obez yetişkinler arasında orta vadede etkili bir kilo yönetimi seçeneği sunabilir. Erken ve geç beslenme pencerelerinin ikisinin de kalıcı fayda sağladığı için hastalar en rahat uyabilecekleri zamanlamayı seçebilir.
Araştırma Ekibi
Klinik Uygulamaya Yönelik Çok Disiplinli Yaklaşım
Çalışmayı Granada Üniversitesi’ndeki PROFITH CTS-977 araştırma grubu ibs.GRANADA üzerinden yürüttü ve grubun başında Profesör Jonatan Ruiz Ruiz yer alıyor. Proje ayrıca San Cecilio Üniversite Klinik Hastanesi, Granada’daki Virgen de las Nieves Üniversite Hastanesi, Navarra Kamu Üniversitesi, obezite üzerine CIBEROBN ve yaşlanma ile sağlıkları ilişkili zayıflık üzerine CIBERFES merkezleri dahil işbirliği yapan kurumları da kapsadı.
ibs.GRANADA’daki MP20 grubu, metabolik, kemik ve kardiyovasküler durumlarla ilgili biyolojik işaretçileri ve potansiyel tedavi hedeflerini inceliyor. Grup, bioenformatiği klinik araştırmayla birleştirerek tanı araçları geliştiriyor ve olası tedavileri değerlendiriyor. Çalışmaları arasında obezite ve ilişkili sağlık sorunlarının tedavisinde aralıklı orucun araştırılması ile kemik işaretçilerinin kardiyovasküler riski öngörmede yardımcı olup olmadığının incelenmesi de yer alıyor. Çok disiplinli ve işbirliğine dayalı yaklaşımıyla, pratik klinik uygulamalara dönük araştırmalar üretmeyi hedefliyor.
