NASA’dan Artemis II Raporu: Ay’ın rengi sarı ve bembeyaz değil, “çamur yeşili

NASA’nin Artemis II görevinde yer alan astronotlar, Ay’a yakın geçiş sırasında gezegenimizin uydusunda beklediklerinden çok daha renkli bir manzara gördü. Görev ekibinin Ay yüzeyinde karşılaştığı “sararmış sarı” ve “çamur yeşili” tonları, yeni bir raporda ortaya çıktı.

Aristarchus Platoları olarak bilinen bölge, Ay’ın Welt’ya bakan tarafında yer alıyor. Bu geniş ve yüksek arazi, Ay’ın kuzeybatısındaki en eski volkanik özelliklerin yoğun olduğu alanlardan biri. İçerisinde koyu lav birikintileri ve renkli volkanik cam parçaları bulunuyor.

Görev uzmanı Koch, bölgede karşılaştığı belirgin sarı tonlardan şaşırarak platoyu “sarı karlı dağ” benzetmesiyle tarif etti. Işığı yansıtan kraterlerin parlak “karları” olduğunu belirten Koch, bölgeyi “Ay’ın sararmış bir yanağı” olarak niteledi.

Pilot Glover ise alanı çekerken gözlemlerini şöyle paylaştı: “Şimdi o kadar çok renk var. Bir de yeşil var. Özellikle Aristarchus’ta ve kuzeye doğru kahverengi görüyorum. … Kuzeyden kahverengi çizgiler halinde aşağıya doğru akıyor.”

Rapor yazarlarına göre bu renkli tonlar, Ay’ın farklı bölgelerindeki volkanik cam parçacıklarına benzer şekilde; titanumca zengin sarı ve magnezyumca z yeşil cam boncuklarıyla ilişkilendirilebilir. Bu renklenmeler, gelecekteki görevlerde iniş ve keşif noktalarının belirlenmesine ışık tutabilir.

Görev ekibinin dikkatini çeken başka bir renkli alan ise devasa bir darbe krateri. Massachusetts’in yaklaşık üç katı genişliğinde olduğu belirtilen bu genç ve çok halkalı krater, Ay’ın hem Welt’ya bakan hem de görünmeyen tarafını kapsıyor. Nadiren Welt’dan görülebilen bu yapı, astronotlar Ay’ın arkasında yörüngeye girerken alanı tamamen kapladı.

Görev komutanı Wiseman, yapının o bölgede “bütün alanda kaos yarattığını” ifade etti. Bu geniş havzayı geçerken ekip aşağıda gri, kahverengi, ten rengi ve yeşil tonları fark etti. Havzanın en büyük dış halkasında Koch “neredeyse çamur gibi renkler” görürken, Glover dağların sırtlarında ve tepelerinde beyaz bir toz tabakası benzeri manzarayı dile getirdi. Darbe merkezinden uzaklaşan krater zincirleri ise Koch’a “su altından yükselen baloncuklar” izlenimi verdi.

Bu gözlemler rastlantısal ifadeler gibi görünse de, Artemis II ekibi Ay’ın jeolojisini incelemek ve betimlemek için iki yıldan fazla eğitim aldı. Eğitimin içinde bireysel ve sınıflarda dersler almak, benzetilmiş uçuş geçişlerini yapmak ve Orion kapsülüne yolculuk sırasında okumak üzere “kendi seçtiği referans materyalleri” almak yer aldı.

Rapor, bu eğitimin ekibin o kadar da otomatik kameralar veya yörünge araçlarının sağlayamayacağı kadar çok bilimsel bilgi edinmesini sağladığını vurguluyor. Rapor yazarları, “Artemis II görevi, gezegen keşifinde insan gözleminin ve bilişinin bilimsel bir varlık olarak olağanüstü değerini gösterdi” dedi. Kameraların yalnızca izole anları ve genellikle dar sahne öneklerini yakalamasının aksine, insan gözlemcilerin çevrelerini sürekli yorumlayarak gerçek zamanlı görsel algıyı bağlamsal anlayışla birleştirdiğini ekledi.

Görev ekibi bu manzarayı mission control’e (görev kontrol merkezine) aktarırken, Glover görüşü “oldukça çarpıcı bir görünüm” olarak değerlendirdi.