P2X7 Reseptörü Engellenerek Beyin Enflamasyonunun Azaltılabileceği Gösterildi

Beyin Enflamasyonuna Yönelik Yeni Bir Hedef

Bilim insanları, mevcut ilaçlarla bloke edilebilen bir reseptörü hedefleyerek beyindeki zararlı enflamasyonu azaltmanın yeni bir yolunu bulmuş olabilir. Beyindeki nöroinflamyasyonun önemli bir sürücüsü olarak tanımlanan P2X7 reseptörü, araştırmacılar tarafından bloke edildiğinde insan beyin dokusunda enflamasyonun belirgin şekilde azaldığı görüldü. Bu bulgular, enflamasyonun rol oynadığı düşünülen nörolojik ve psikiyatrik birçok koşul için potansiyel sonuçlar taşıyabilir. Bunlar arasında travmatik beyin yaralanması (TBI), Alzheimer hastalığı, Parkinson hastalığı, depresyon ve psikoz yer alır.

Araştırma, Brain dergisinde yayımlanmış ve Birmingham Üniversitesi’nden Profesör Nicholas Barnes önderliğinde yürütülmüştür. Araştırmacılar, P2X7 reseptörünü hedeflemek için insan hücrelerinden kültüre edilmiş canlı beyin hücreleriyle birlikte, nörocerrahi sırasında toplanan beyin dokusu dilimlerini kullanmıştır.

Reseptörün Enflamasyonel Sinyallerdeki Rolü

Araştırmacılar, enflamasyonel sinyalleri tetiklemeye yardımcı olan P2X7 reseptörüne odaklanmıştır. Bu reseptörün sitokinlerin salınımını desteklediği gözlemlenmiştir. Sitokinler, enflamasyonel yanıtları düzenlemeye yardımcı olan proteinlerdir. Araştırmacılar, reseptörü bloke etmek için belirli bir antagonist kullandığında, insan beyin dokusundaki enflamasyonel yanıt belirgin şekilde düşmüştür.

Profesör Nicholas Barnes, Tıp ve Sağlık Fakültesinden gelen ve makalenin karşılıklı yazarı olan şunları söylemiştir: “Bu heyecan verici keşif, mevcut terapötiklerin nöroinflamyasyonu kaynağından mücadele etmek amacıyla yeniden kullanılması yönünde önemli bir adım işaret ediyor. Bu reseptörün tanımlanması, Alzheimer Hastalığı, Parkinson ve Multipl Skleroz gibi en dezavantajlı ve yaygın beyin bozuklukları ya da şizofreni ve depresyon gibi enflamasyonla ilişkili psikiyatrik koşullar için geniş çaplı sonuçlar doğurabilir.”

Beyinin Bağışıklık Hücrelerinin Çalışılması

Çalışmanın önemli bir kısmı, beyinin yaralanma ve enflamasyona verdiği yanıtı koordine etmeye yardımcı olan bağışıklık hücreleri olan mikrogliaya involvement etmiştir. Bu hücrelerin enflamasyonel sinyallere nasıl tepki verdiğiini incelemek için araştırmacılar, beyaz kan hücrelerinden bir tipini mikrogliaya dönüştüren bir yöntem geliştirmiştir. Bu süreç, insan yaşlanması sırasında doğal olarak gerçekleştiği son zamanlarda tanımlanan hücresel bir dönüşümü yansıtmaktadır.

Araştırmacılar, kan örneklerinden insan periferal monositlerle başlamış ve onları mikrogli benzeri hücrelere dönüştürmüştür. Bu hücreler, insan mikrogliasının enflamasyonel sinyallere nasıl tepki verebileceğini incelemeye olanak tanımıştır. Araştırmacılar P2X7 reseptör antagonistini uyguladığında, hücreler hasar görüp öldükçe mikrogliadan salınan sinyalleri bozabilmişlerdir.

Profesör Barnes, insan mikrogliasının çalışılmasının uzun süredir büyük bir meyil olduğunu belirtmiştir: “Bir kez yerel çevrelerinden çıkarıldıklarında, kritik düzenleyici sinyallerin yokluğundan muhtemelen tanımlayıcı özelliklerini hızla kaybederler. Yaklaşımımız, insan mikrogliel biyolojisini olağanüstü bir hassasiyetle çalışmak için güçlü, ölçeklenebilir ve neredeyse sınırsız bir platform sağlayan monosit kaynaklı mikrogliayı içermiştir.”

Laboratuvar Modellerinden İnsan Beyin Dokusuna

Kültüre edilmiş mikrogli benzeri hücrelerde yanıt tanımlandıktan sonra, araştırmacılar aynı bulguların nörocerrahi prosedürleri yoluyla elde edilen insan beyin dokusunda tekrarlanıp lanamayacağını test etmiştir. İnsan dokusunda başarılı sonuçlar, daha fazla araştırma için durumu güçlendirmiş ve nihayetinde nörodegeneratif hastalıkları veya travmatik beyin yaralanması olan kişilerde klinik deneylere yol açabilir.

Profesör Barnes şunu eklemiştir: “İnsan monosit kaynaklı mikrogliada yanıtı tanımladıktan sonra, bu bulguları nörocerrahi sonrası elde edilen insan beyiniyle çevirmek için itici güç sağlamıştır. Bu başarılı çevirme, bu araştırmanın bir sonraki aşamasının, nöroinflamyasyonu ve ortaya çıkan hasarı azaltmak için etkili farmakolojik tedavi bulunmayan nörodegeneratif koşulları olan hastalar ve TBI hastalarında klinik deney geliştirilmesi olduğunu anlamına gelmektedir.”