Nowe badania wspierają interwencję PE u pacjentów ze średnim ryzykiem o cięższym stanie klinicznym

W ostatnich badaniach losowych, poświęconych leczeniu zakrzycicy płucnej o średnim i wysokim ryzyku, zaleca się stosowanie leczenia przeciwzakrzycowego na rzecz interwencji kateterowych; podejście to szczególnie wyróżnia się u pacjentów z dodatkowymi objawami ciężkości klinicznej. Takie stanowisko przedstawiła dr Samantha Pettigrew, adiunkt w dziedzinie klinicznej pneumologii na Wydziale Medycznym Lewis Katz Uniwersytetu Temple.

Pettigrew podczas wywiadu z HCPLive, który odbył się po prezentacji pod tytułem „Pulmonary Embolism Care in 2026: New Randomized Clinical Trials and What’s Coming Next”, przedstawionej w ramach sesji poświęconej chorobom naczyniowym płuc w dniach 18-21 października. W trakcie sesji przeanalizowano ostatnie prace, takie jak HI-PEITHO, PEERLESS oraz inne, raportowane w ciągu ostatniego roku.

„Warto rozważyć podniesienie poziomu opieki, omówienie z pacjentem dostępnych opcji zabiegowych oraz konsultację ze specjalistami zabiegowymi, jeśli przy wyborze pacjentów występuje osoba, wobec której odczuliśmy nieco większe zaniepokojenie, której stan nas nie uspokaja, lub która wyraźnie nie przestrzega aktualnych wytycznych” – powiedział Pettigrew.

W badaniu HI-PEITHO, oprócz pacjentów z ryzykiem średnio-wysokim zawału płucnego, dodatkowo z tachykardią, bez wstrząsu z niskim ciśnieniem skurczowym lub hipoksemią, 544 pacjentów zostało losowo przydzielonych do grup leczenia trombolitycznego wspieranego ultrasonem z kierowaniem katetrem lub samotnego antikoagulowania. Składowy punkt końcowy, obejmujący zawał płucny prowadzący do zgonu, dekompensację kardiopulmonarną lub zapadnięcie się lub nawracający zawał płucny z objawami, wystąpił odpowiednio u 4,0% i 10,3% pacjentów. Różnica wynikała z mniejszej liczby zdarzeń dekompensacyjnych; nie zaobserwowano istotnej różnicy w przypadku krwawienia major ani zgonu z dowolnej przyczyny.

PRAG-26 badaniu, wśród 558 pacjentów spełniających standardowe kryteria definicji ryzyka średniego-wysokiego, złożony punkt końcowy obejmujący zgon w ciągu 7 dni, nawrót zatorowości płucnej lub dekompensację kardiopulmonarną lub zapaść wystąpił w grupie kategoryzowanej przez kateter w 0,7%, natomiast w grupie z monoterapią przeciwzakrzepową w 6,8% (ryzyko względne 0,10; 95% CI 0,02–0,44). U pacjentów bez dodatkowych czynników ciężkości, Pettigrew wskazał, że ocena ryzyka krwawienia odgrywa większą rolę w podejmowaniu decyzji o zabiegu.

W PEERLESS, przy pierwszym bezpośrednim badaniu randomizowanym porównującym terapie oparte na kateterze, duży wskaźnik sukcesu hierarchicznego dla dużej mechanicznej trombektomii przewyższył trombolizę kierowaną kateterem (5,01; 95% DI, 3,68–6,97; P < 0,001). Ten wynik wynikał ze zmniejszenia się najniższego składnika, jakim było wykorzystanie intensywnej terapii. Po wykluczeniu wyników intensywnej terapii wskaźnik sukcesu wyniósł 1,34 (95% DI, 0,78–2,35; P = 0,30). Pettigrew zaznaczył, że dotychczas żadne badanie nie wykazało korzyści pod względem śmiertelności, jednak dodał, że zmniejszenie wykorzystania intensywnej terapii jest ważne pod względem funkcjonowania szpitala oraz ograniczenia ryzyka delirium i infekcji.

1. Opieka nad pacjentami z zaicą płucną w 2026 roku: nowe randomizowane badania kliniczne i co nadchodzi. Sesja prezentowana na spotkaniu CHEST 2026; 18-21 października 2026; Phoenix, AZ.
2. Konstantinides SV, et al. Tromboliza prowadzona przez cewnik wspomagana ultradźwiękami w porównaniu z samą antykoagulacją w ostrej zakrzycy zatorowej płuc o średnim wysokim ryzyku: wyniki główne randomizowanego badania klinicznego HI-PEITHO. . Publikacja online 28 marca 2026.
3. Kroupa J, Radvan M, Mrozek J i in. Cewnikowa tromboliza w zakrzicy-zatorowej płuc o średnim i wysokim ryzyku. . Publikacja online 2026.
4. Jaber WA, Gonsalves CF, Stortecky S, et al. Trombektomia mechaniczna o dużym średnicy versus tromboliza kateterowa w leczeniu zakrzepicy płucnej o średnim ryzyku: wyniki wstępne badania losowego PEERLESS. . 2025;151(5):260-273.