Tulisokibart Sonuçları ve HS’de TL1A İnhibisyonu: Alexa Kimball, MD, MPH ile Sohbet

Alexa B. Kimball, MD, MPH

Kaynak: Beth Israel Lahey Health

Tulisokibart, tümör nekroz faktörü benzeri ligand 1A (TL1A)’yı hedefleyen araştırma aşamasında bir monoklonal antikor, orta ile şiddetli hidradenit suppurativa (HS) hastalığı olan yetişkinlerde 16. haftada lezyon yanıtında placebo’yu MK-7240-012 faz 2b deneyinde (NCT06956235) geride bıraktı. Merck, sonuçları Avusturya’nın Viyent şehrinde düzenlenen 2026 Avrupa Dermatoloji ve Veneroloji Akademisi (EADV) Kongresi’nde son dakika özeti olarak sundu.¹

“MK-7240-012 deneyinden gelen sonuçlar umut verici,” dedi Alexa B. Kimball, MD, MPH, Harvard Tıp Fakültesi Dermatoloji Profesörü, Beth Israel Deaconess Tıp Merkezinde Harvard Tıp Fakültesi Hekimleri’nin Başkanı ve CEO’su ile deneyin baş araştırmacısı.¹

Rastgele atama ve çift kör çalışmada Kimball ve arkadaşları 149 bireyi her 2 haftada bir 480 mg tulisokibart (n = 42), her 4 haftada bir 480 mg (n = 42), her 4 haftada bir 240 mg (n = 21) veya placebo (n = 44) almaya yönlendirdi; Bayesçi birincil analiz geçmiş placebo verilerini içeriyordu.¹ 16. haftada HiSCR50 yanıtı iki yüksek dozda sırasıyla %72 ve %64’e ulaşırken placebo’da %35 olarak ekip ana hedefine ulaştı. Araştırmacılar tarafından keşif kolu olarak değerlendirilen düşük dozda HiSCR50 %52 olarak görüldü.

HiSCR75 oranları yüksek, orta ve düşük dozda sırasıyla %41, %40 ve %29 olarak doz-bağımlı bir desen izledi; placebo’da bu oran %15 olarak bulundu.¹ Yüksek doz aynı zamanda Dermatoloji Yaşam Kalitesi İndeksi (DLQI) alanında da en büyük iyileşmeyi sağladı; ortalama değişim placebo’da -2.46’ya karşı -5.62 olarak ölçüldü.²

TL1A inhibisyonu, bugüne kadar HS için onaylanan biyolojiklerin hedeflediği tümör nekroz faktörü ve interlökin-17 yollarından farklı bir mekanizma temsil eder; tulisokibart aynı zamanda ülseratif kolit ve Crohn hastalığı için faz 3 gelişim aşamasındadır.¹ Aşağıdaki röportajda Kimball, EADV 2026’da Viyent’te HCPLive ile öne çıkan etkinlik bulguları ve HS’de TL1A hedef almanın biyolojik gerekçesi hakkında konuştu:

HCPLive: Tulisokibart’ın HS’deki 2b fazlı MK-7240-012 denemesinden elde edilen temel sonuçlar nelerdi ve hangi etkinlik bulguları en çok dikkat çekti?

Alexa Kimball, MD, MPH: Öncelikle HS, hastalarımızı yönetme biçimimiz açısından son derece heyecan verici gelişmelerle dolu bir yolculuğa çıktı ve son on yılda gerçekten etkinlik ve güvenlik alanında büyük iyileşmeler yaşandı. Gerçekten etkileyici bir durum. Tulisokibart’a ait bu en son veri seti, 2b programı içinde etkinliğin yüksek düzeylere ulaşabileceğimizi göstermeye devam ediyor. Çok heyecanlandık çünkü bu, dermatoloji dünyasında yeni bir etkililik mekanizması olan TL1A inhibisyonu. Bu programda şunu gördük: placeboya karşı üç kollu dozaj rejiminde, 16. haftadaki HiSCR50 ve HiSCR75 yanıtları, bugüne kadar gördüğümüz en yüksek etkinlik düzeyinde, son derece güçlü sonuçlar gösterdi.

HCPLive: HS’de TL1A’ya hedef almanın biyolojik gerekçesi nedir ve bu mekanizma TNF ve IL-17 inhibisyonlarından nasıl farklı olabilir?

Alexa Kimball, MD, MPH: TNF inhibisyonlarının dermatolojide, kesin olarak da HS için kullanımı birçok kişiye tanıdır; çünkü hastalarımız için etkinlik ve terapötik yolculuğumuza asıl orada başladık. TL1A, aslında TNF ile ilişkili bir sitokin. Sitokinlerin TNF süper ailesinin bir parçasıdır, ancak farklı bir mekanizma ile çalışır. Daha kesin olmak gerekirse, ko-uyarıcı bir moleküldür ve biz de 20 yıl öncesinden beri, hücrelerin birbirleriyle iletişim kurarak o kaskadı başlatmasını kırmaya çalışmak için çok sayıda ko-uyarıcı molekülü inceliyorduk.

Bu etkinin ortaya çıkması için farklı birkaç şeyin gerçekleşmesi gerekir. Buna şöyle düşünebilirsiniz: bir bağlanma mekanizması gibi. Limanda, o aktiviteyi sağlamak üzere birleşen birden fazla parça vardır ve bu da o parçalardan biridir. Eğer o bağlanma gerçekleşmezse, sarsak bir etkileşim oluşur.

TL1A’yla ilgili ilginç olan, ölüm reseptörü 3 olarak adlandırılan DR3 ile etkileşime girmesi; bu da insanı “ölü reseptörü 1 ne olabilir” diye düşündürüyor. Her halükârda DR3, birçok farklı inflamatör hücre tipinde bulunuyor, bu yüzden belli başlı açılardan oldukça geniş bir etkiye sahip. Üstelik yapmaya çalıştığımız şey, bu bulgunun gözlemlediğimiz terapötik yararlarına nasıl dönüştüğünü anlamak.

TL1A yolunun dikkat çeken bir diğer yönü, antifibrotik (fibrozise karşı) bir etkiye sahip olması olabilir. HS, oldukça fazla skar (yaralanma izi) içeren bir hastalık olduğundan, mekanizmanın bu bölümünün skarların zamanla nasıl oluştuğu ve yeniden düzenlendiği açısından hastalarımıza yardımcı biçimde ortaya çıkması halinde, bu, hastalarımız için gerçekten önemli bir yarar sağlayacaktır.

Düzenleyici Notu: Bu metin, dil bilgisi ve açıklık açısından yapay zekâ araçları kullanılarak düzenlenmiştir. Kimball, Merck için ücretli danışman olarak çalıştığını açıkladı.

1. Merck. Merck’s tulisokibart met primary and key secondary endpoints in phase 2b study in patients with moderate to severe hidradenitis suppurativa (HS). Published September 30, 2026. Accessed November 3, 2026. https://s2.q4cdn.com/584635680/files/doc_news/Mercks-Tulisokibart-Met-Primary-and-Key-Secondary-Endpoints-in-Phase-2b-Study-in-Patients-With-Moderate-to-Severe-Hidradenitis-Suppur-QPD75.pdf.
2. Smith T. Tulisokibart shows phase 2b efficacy in moderate to severe HS. HCPLive. Published September 30, 2026. Accessed November 3, 2026. https://www.hcplive.com/view/tulisokibart-phase-2b-efficacy-moderate-severe-hs.