Aficamten Sağ Ventrikül Strain ve Sistolik Basıncı İyileştiriyor: SEQUOIA-HCM Analizi

SEQUOIA-HCM faz 3 denemesinin yeni bir analizinde, aficamten‘in sağ ventriküle (sağ kalp odacığı) yönelik etkileri değerlendirildi ve ilaçla sağ ventrikül duvarı uzunlamasına strain’de hafif azalma, sağ ventrikül sistolik basıncında ise belirgin azalma gözlemlendi. Bu bulgular, Arizona’nın Phoenix şehrinde düzenlenen Heart Failure Society of America (HFSA) Annual Scientific Meeting 2026’da sunuldu.

Heart Failure Society of America (HFSA) Annual Scientific Meeting 2026‘da sunulan verilerle ilgili olarak University of California San Francisco’tan Theodore Abraham, MD olayı şöyle açıkladı: “Aficamten’in sol ventrikül çıkış yolu (LVOT) gradyanını, egzersiz kapasitesini, yaşam kalitesini ve sol kalbin yapısı ve fonksiyonunu gösterilen ekokardiyografik ölçümleri iyileştirdiği biliniyor. Ancak aficamten’in sağ ventrikül (RV) fonksiyonu ve RV-pulmoner arter (PA) eşleşmesi üzerindeki etkileri henüz tam olarak karakterize edilmemişti.”

Abraham ve arkadaşları, çalışmanın amacının, bu alandaki kanıt eksikliğini göz önünde bulundurarak aficamten’in sağ ventrikül üzerindeki etkilerini değerlendirmek olduğunu belirtti.

SEQUOIA-HCM; rastlantısal, plasebo kontrollü, çift körü ve çok merkezli bir faz 3 denemesiydi. Deneme, obstructiv hipertrofik kardiomiyopati (oHCM) hastalarında aficamten’in güvenliğini ve etkinliğini değerlendiriyordu. Katılımcıların dahil edilme koşulları arasında vüsktle indeksi (VKI) <35 kg/m2 olması, sol ventrikül hipertrofisi veya diyastolik son dilatasyon kalınlaşmasıyla tanılanmış HCM bulunması, dinlenim LVOT gradyanının ≥30 mmHg ve Valsalva sonrası LVOT gradyanının ≥50 mmHg olması gibi kriterler yer alıyordu.

Katılımcılar 1:1 oranında rastlantısal olarak aficamten veya plasebo gruplarına ayrıldı; rastlantısal atama, beta-bloker kullanımı ve kardiyopulmoner egzersiz testi türüne göre katmanlandı. Birincil sonuç noktası, 24. haftada temel duruma göre değişen pik oksijen uptake (pVO2) iken, ikincil noktalar arasında 12. ve 24. haftalarda Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire-Clinical Symptoms Score (KCCQ-CSS)’ndaki değişim ile 12. ve 24. haftalarda New York Heart Association (NYHA) fonksiyonel sınıfında en az bir sınıf iyileşme gösteren hastaların oranı bulunuyordu.

Toplam 282 hasta rastlantısal olarak ayrıldı; 142’si aficamten, 140’ı plasebo grubuna alındı. Temel durumda ortalamaya yakın sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu %74,8 ve dinlenim LVOT gradyanı 55,1 mmHg olarak ölçüldü. 24. haftada pVO2’deki ortalama değişim aficamten kolunda 1,8 ml/kg/min (95% IG, 1,2 ile 2,3), plasebo kolunda ise 0 ml/kg/min (95% IG, -0,5 ile 0,5) olarak bulundu. Ayrıca aficamten tedavisi, plaseboya kıyasla tüm ikincil noktaları iyileştirdi.

Bu yeni analizde Abraham ve arkadaşları, speckle-tracking ekokardiyografisiyle temel durumda ve 24. haftada RV serbest duvarı uzunlamasına strain (RVFWLS) ve sağ ventrikül 4 odacıklı uzunlamasına strain (RV4CLS) ölçtü. RVSP tricuspid regjitasyon hızıyla tahmin edildi, RV-PA eşleşmesi ise RVFWLS/RVSP oranıyla belirlendi. Ek olarak ekip, aficamten tedavisinin etkilerini değerlendirmek ve klinik parametrelerdeki değişimlerle RV strain arasındaki ilişkileri incelemek için çok değişkenli lineer regresyon kullandı.

Denemeye dahil edilen 282 hastanın temel durumuna ait RV strain ölçümleri 230 hastada yapılabilirdi; bunlar tedavi ve plasebo gruplarına eşit olarak dağılmıştı. Bu hastaların ortalamaya yakın yaşı 59 ± 13, dinlenim LVOT gradyanı ise 56 ± 30 mmHg idi. Temel durumda mutlak RVFWLS ortalaması 24,5 ± 5,1%, mutlak RV4CLS ortalaması ise 18,4 ± 4% olarak ölçüldü. Dinlenim RVSP’si 138 hastada başarıyla tahmin edildi ve ortalama değer 25,9 ± 6,2 mmHg bulundu.

24. haftada aficamten, plaseboya kıyasla RVFWLS’de mütevazı bir azalma ile ilişkilendirildi (-1,2%; 95% IG, -2,3 ile -0,1%; P = ,029) ancak değer normal aralıkta kaldı. Tedavi sonrası RV4CLS’de değişmedi (-0,5%; 95% IG, -1,3 ile 0,3%; P = ,25). Ayrıca Abraham ve arkadaşları, aficamten’in RVSP’yi belirgin biçimde düşürdüğünü buldu (-4,3 mmHg; 95% IG, -7,1 ile -1,5 mmHg; P = ,003); bu durum sonuçta RVFWLS-RVSP oranında anlamlı bir değişim yaratmadı. Bu değişiklikler pVO2, KCCQ puanları veya NYHA fonksiyonel sınıfındaki değişimlerle ilişkilendirilmedi.

Abraham ve arkadaşları şunları yazdı: “oHCM hastalarında aficamten, normal aralıkta kalan bir RVFWLS azalması ile ilişkiliydi; ayrıca RVSP’de anlamlı bir azalma göstererek korunan RV-PA eşleşmesine yol açtı. RV strain’indeki değişiklikler diğer klinik ölçümlerle ilişkilendirilmedi ve aficamten tedavisinin RV performansı açısından güvence verici niteliktedir.”

Hamatani Y, Manafi A, Abraham T, et al. Association of Aficamten Treatment with Right Ventricular Function and Pulmonary Coupling in Obstructive Hypertrophic Cardiomyopathy: Results from the SEQUOIA-HCM Trial. Abstract presented at the Heart Failure Society of America (HFSA) Annual Scientific Meeting 2026, Phoenix, AZ. October 9-12, 2026.

Maron MS, Masri A, Nassif ME, et al. Aficamten for symptomatic obstructive hypertrophic cardiomyopathy. New England Journal of Medicine. 2024;390(20):1849-1861.

Cytokinetics. Phase 3 Trial to Evaluate the Efficacy and Safety of Aficamten Compared to Placebo in Adults With Symptomatic oHCM (SEQUOIA-HCM). ClinicalTrials.gov Identifier: NCT05186818. Updated March 3, 2026. Accessed October 11, 2026.