HFpEF Ekranlaması ve Bakımı Hakkında Yeniden Düşünmek, Ronald D’Agostino, DO ile

2026 ACC Uzman Konsensus Karar Yolu, HFpEF yönetimini, ACE inhibitörleri, ARB’ler, ARNI’ler ve beta blokerler üzerine kurulu 4 sütunlu HFrEF rejiminden farklı olarak SGLT2 inhibitörleri ve nonsteroidal MRA’lardan oluşan 2 ilaçlı bir omurga etrafında yeniden konumlandırıyor.¹ Finerenone artık MRA tercihi olarak spironolaktona tercih edilir ve beta blokerler rutin kullanım yerine atriyal fibrilasyon, aritmi veya MI sonrası endikasyonlar için kullanılır.¹ BMI 30 kg/m² veya daha yüksek olan hastalarda, yol STEP-HFpEF ve SUMMIT çalışma verilerine dayanarak visseral yağlanmayı gidermek için semaglutid veya tirzepatid önerir.¹

Güncellendi yol aynı zamanda HFpEF’yi yalnızca kardiyoloji gözetimi yerine obezite, uyku apnesi, diyabet ve KBH’nin koordineli yönetimini gerektiren çoklu sistemli bir sendrom olarak yeniden çerçevelendirmektedir.¹ Diüretikler aşırı hacim yükü için yararlı olmaya devam etmektedir ancak sabit günlük doz yerine ihtiyaç halinde yönlendirilmektedir.¹ Erken teşhis, ofis uygulamalarında kalıcı bir engel olmaya devam etmektedir.

H2FPEF skoru, semptomatik hastalarda HFpEF olasılığını 6 klinik ve ekokardiyografik değişken kullanarak tahmin eder.² Ofis bazlı klinisyenlere, normal sınırlar içindeki refleksif okumaları aşmak ve BNP testi, ekokardiyografi veya kardiyopulmoner stres testini takip etmek için yapılandırılmış bir araç sağlar.² Hem HFrEF hem de HFpEF için beş yıllık mortalite, hastalar dekompanse kalp yetmezliği nedeniyle acil servise ulaştığında %75’e yaklaşır; Daha önceki A aşaması müdahalesinin değeri.

Bu temalar, Ronald D’Agostino, DO tarafından yönetilen, kardiyovasküler risk faktörleri, fenotip rehberli evreleme ve kalp yetmezliği ilerlemesini yavaşlatmaya yönelik kanıta dayalı yollara odaklanan bir klinik forum olan “Maddenin Kalbine İnmek: Kalp Yetmezliğinin Tedavi Optimizasyonunun Tanınması” ile bağlantılıydı.

Forumun ardından D’Agostino, tartışmayı özetlemek ve güncellenen yolun günlük uygulamaları nasıl değiştirdiğini genişletmek için HCPLive ile konuştu. Aşağıda fenotipe özgü tedavi ve multidisipliner komorbidite yönetimi konusundaki bakış açısını paylaşıyor.

Soru ve Cevap: HFpEF’yi Kendi Hastalığı Olarak Tedavi Etmek

HCPLive: Klinisyenlerin güncellenmiş kalp yetmezliği kılavuzlarında bilmesi gereken en büyük değişiklik nedir?

Ronald D’Agostino, DO: Son HFpEF kılavuzları, HFpEF tedavisinin omurgası olarak SGLT2 inhibitörlerine ve nonsteroidal MRA’ya odaklanmaktadır; bu, çoğunlukla HFrEF’ye odaklanan ve tedavinin 4 sütununu vurgulayan genel kalp yetmezliği kılavuzlarından farklıdır: ACE inhibitörü, ARB veya ARNI tedavisi, beta-bloker tedavisi, SGLT2 inhibitörleri ve genel olarak MRA, nonsteroidal ajanları vurgulamaktadır. Bana göre bu çok büyük bir değişiklik: 4 yönlü yerine 2 yönlü, ACE inhibitörü, ARB veya ARNI ve beta bloker yerine nonsteroidal MRA ve SGLT2’ye odaklanılıyor ve hatta AFib veya beta bloker tedavisi gerektiren diğer aritmiler veya MI sonrası gibi zorlayıcı bir neden olmadıkça beta blokerlerden muhtemelen kaçınılması gerektiğini söylüyor. Odaklanma ve vurgu farklıdır çünkü bunlar farklı hastalık durumlarını temsil eder ve kılavuzlar yönetimde bunu vurgular.

Yeni kılavuzlarda çok önemli olduğunu düşündüğüm diğer şey, GLP-1 terapisinin kullanılmasıyla, sadece obezitenin kendisi, diyabet veya uyku apnesi için değil, aynı zamanda GLP-1 tedavisi gören veya obez veya diyabetik olan veya uyku apnesi olan veya CPAP kullanan hastalar varsa, kalp yetmezliğine de fayda sağlamak üzere, eşlik eden hastalıklara, özellikle de obeziteye odaklanmaktır. HFpEF’ye yaklaşımımızda büyük bir değişiklik var, kesinlikle çok faktörlü. Çoğu zaman tek bir doktorun değil, bir ekip yaklaşımına ihtiyacınız vardır. Obezite yönetimine, endokrinolojiye ihtiyacınız var. Bu hastaların çoğunda KBH vardır, bu nedenle nefrolojiyi, beslenme rehberliğini ve egzersizi dahil etmeniz gerekir. Gerçekten buna odaklanmak bir köy gerektirir. Bana göre bu, geleneksel yönergelere göre büyük bir değişiklik.

HCPLive: Ofis bazlı klinisyenler kalp yetmezliğini daha erken yakalamak için H2FPEF skoru gibi araçları nasıl kullanabilirler?

Ronald D’Agostino, DO: Bunun yönergelere harika bir katkı olduğunu düşünüyorum. H2FPEF puanı bu konuda düşünmenize yardımcı olur. Kilolu, hipertansiyonu olan veya yaşlı bir hastayı düşündüğünüzde puan skoru faydalıdır. Pek çok hasta bu orta risk kategorisine girer ve birçoğu da yüksek risk taşır. Bu durum hakkında düşünmenize, onu aramanıza ve sadece efor, yorgunluk, kondisyon kaybı veya obeziteye bağlı nefes darlığı semptomlarını tanımlamak yerine belki bir BNP çizmenize veya eko yapmanıza yardımcı olur. HFpEF’yi düşünmenize, onu ele almanıza, aramanıza ve ardından yönetmenize yardımcı olur.

Öğrencilerime her zaman çok popüler bir kısaltmanın WNL olduğunu söylerim. WNL demek popülerdir; herhangi bir EKG veya laboratuvar raporunu okuduğunuzda, WNL’yi çokça görürsünüz ve bu, ister kan tahlili, ister EKG ister herhangi bir test olsun, geleneksel olarak normal sınırlar içinde anlamına gelir. Ama öğrencilerime söylediğim şey, onlar da her zaman bu şekilde cevap veriyorlar çünkü bu şekilde eğitiliyorlar, bunun gerçekte anlamı şu; hiç bakmadık. Bakmazsan bulamazsın. H2FPEF puanının bakmanıza yardımcı olduğunu düşünüyorum, çünkü bir hastanın HFpEF’si olma ihtimaline gözlerinizi açar ve belki de bunu tespit edip tedavi etmek için bir BNP, eko veya kardiyopulmoner stres testi yapmanız gerekir.

HCPLive: Kalp yetmezliği sonuçlarına ilişkin iğneyi hareket ettirmede komorbidite öncelikli yaklaşım ne kadar merkezidir?

Ronald D’Agostino, DO: Bunun çok önemli olduğunu düşünüyorum. Bu bir piramit. Sunumda da vurguladığım gibi, hasta piramidin tepesine çıkıp kalp yetmezliğiyle acil servise kaldırıldığında, morbidite ve mortalite çok yüksek oluyor. İster HFrEF ister HFpEF olsun, beş yıllık mortalite %75 civarındadır, dolayısıyla hastanın akciğer ödemi nedeniyle acil servise gitmesini beklerseniz prognoz çok kötüdür. Toplantıda bunu tartıştık. Ancak piramidin en altında, aslında kalp yetmezliği olmayan ancak bunun için risk faktörleri, obezite, hipertansiyon, uyku apnesi ve diyabet gibi eşlik eden hastalıkları olan A Sınıfı bir hastayı daha erken tespit edebilir ve ardından temeli ele alıp tedavi edebilirseniz, prognoz daha iyi olacaktır.

HCPLive: Her klinisyenin yarın muayenehanesinde değiştirmesini istediğiniz çıkarım nedir?

Ronald D’Agostino, YAPIN: HFpEF’i HFrEF’den farklı tedavi etmek. Farklı bir hayvan ve ilk yaklaşım olarak diğer eşlik eden hastalıklar için gerekli olmadıkça geleneksel tedavileri kullanmamalıyız. Yani asıl olan şu olacaktır: tanımlamak. Birincisi, HFpEF’yi arayın ve ikincisi, ona HFrEF gibi davranmayın. Bu, SGLT2 inhibitörlerine ve nonsteroidal MRA’lara odaklanan farklı bir algoritmadır ve şu anda yalnızca bir MRA mevcuttur. Anahtar çıkarım buydu. MI sonrası veya AFib gibi sorunlar için gerekirse beta blokerleri kullanın. Hastalar hâlâ kalp yetmezliği yaşıyorsa, hâlâ hipertansifse veya BNP’leri hâlâ yüksekse ek tedavi olarak ACE inhibitörleri, ARB’ler veya ARNI’ler kullanın. Furosemid gibi diüretikleri dikkatli kullanın. Herkese sadece 40 mg furosemid vermeyin, aşırı sıvı yüklenmesi veya ödem için gerekirse günlük olarak değil, ihtiyaç oldukça kullanın. Paket servis, ona farklı davranmaktır. Yönergeler her iki durum için farklıdır. HFrEF için geleneksel olarak kullandığımız azaltılmış EF verilerini, hafif derecede azaltılmış ejeksiyon fraksiyonu grubu olan HFpEF veya HFmrEF’yi tedavi etmek için de uygulamayın.

Editörün Notu: Bu transkript, yapay zeka araçları kullanılarak dilbilgisi ve anlaşılırlık açısından düzenlenmiştir.

Referanslar

1. Kittleson MM, Panjrath GS, Bates K, et al. Korunmuş ejeksiyon fraksiyonu ile kalp yetmezliğinin yönetimi: 2026 ACC uzman fikir birliği karar yolu: Amerikan Kardiyoloji Koleji Çözüm Seti Gözetim Komitesinin bir raporu. J Am Coll Cardiol. 23 Temmuz 2026’da çevrimiçi yayınlandı. doi:

2. Reddy YNV, Carter RE, Obokata M, Redfield MM, Borlaug BA. Korunmuş ejeksiyon fraksiyonu olan kalp yetmezliğinin tanısına rehberlik etmeye yardımcı olacak basit, kanıta dayalı bir yaklaşım. Dolaşım. 2018;138(9):861-870. doi: