Parkinson’da Sürpriz Çift Fayda: Egzersiz Hastalığın İlerlemesini Yavaşlatırken Belirtileri de Azaltıyor

Bulgular, aktif kalmnın Parkinson hastalığı yaşayan kişiler için iki önemli avantaj sunabileceğini öne sürüyor. Ancak araştırmacılar, çalışmanın fiziksel aktivite ile semptomların daha yavaş ilerlemesi arasında bir bağlantı tespit ettiğini, egzersizin hastalığın daha yavaş ilerlemesine doğrudan neden olduğunu kanıtlamadığını vurguluyor.

“Parkinson hastalığı, hareket ve bilişsel sorunlara yol açan, zamanla kötüleşerek özürlülüğe ve bağımsızlık kaybına leading brain bozukluğu,” dedi çalışmanın yazarlarından Ohio’daki Cincinnati Üniversitesi’nden Dr. Dong-Woo Ryu. “Önceki araştırmalar, fiziksel aktivite ile hareket semptomları arasında ilişkiler göstermişti. Çalışmamız, fiziksel aktivitenin hem hareket hem de bilişsel işlevlerdeki yavaşlamalarla ilişkisi olmak üzere çift avantajı olabileceğini buldu.”

Yedi Yılda Egzersiz ve Parkinson Semptomları Takibi

Araştırmaya, hafif ile orta derece arasında Parkinson hastalığı olan 294 yetişkin katıldı. Katılımcıların ortalama yaşı 66’ydı ve araştırmacılar sağlık durumlarını yedi yıla kadar izledi.

Aktivite alışkanlıklarını anlamak için katılımcılar, haftada kaç saat fiziksel olarak aktif olduklarını tahmin eden anketleri doldurdu. Sorular, iş yerinde, evde ve hobilere veya eğlence aktivitelerine sırasında yapılan faaliyetleri kapsıyordu.

Araştırmacılar faaliyetleri yoğunluklarına göre sınıflandırdı. Orta yoğunluklu faaliyetlere hızlı yürüyüş, çift erkek tenisi, keyifli yüzme ve pencere temizleme, elektrik süpürme veya çim biçme gibi ev işleri dahil edildi. Daha yoğun faaliyetlere koşma, daha yüksek hızda bisiklet sürme, takım sporlarına katılma, tek erkek tenisi oynama, kürekleme ve ağır nesneler taşıma dahil edildi.

Ekip, fiziksel aktiviteyi üç farklı şekilde inceledi. Öncelikle, katılımcıların orta veya yoğun yoğunluklu faaliyetlerde geçirdiği toplam süreyi hesapladı. İkinci olarak, süre ile yoğunluğu birleştirerek toplam aktivite hacmini tahmin etti ve yoğun egzersize daha büyük ağırlık verdi. Üçüncü olarak, yoğun yoğunluklu faaliyetlerde geçirilen süreyi ayrı ayrı ölçtü.

Haftalık toplam aktivite süresine göre, katılımcılar üç kategoriye ayrıldı. En az aktif grup haftada dört saate kadar, orta aktif grup dört ile saat arasında, en aktif grup ise sekiz saatten fazla aktivite bildirdi.

Her yıl katılımcılar, düşünme ve hafıza değişikliklerini izlemeyi amaçlayan değerlendirmeler ve Parkinson semptomlarının şiddetini değerlendiren testleri tamamladı.

Daha Fazla Aktivite, Yavaşlayan Hafıza Kaybıyla İlişkilendirildi

En dikkat çeken farklardan biri bilişsel işlevlerde ortaya çıktı. Araştırmacılar, daha düşük puanların daha zayı bilişsel işlevi yansıttığı 30 puanlık bir düşünme ve hafıza testi kullandı.

En az aktif gruptaki katılımcıların puanlarının yılda ortalama 0.478 puan düştüğü tahmin edildi. Orta aktif grup, çok daha küçük bir yıllık düşüş yaşadı: 0.090 puan.

En aktif katılımcılar için tahmini ortal yıllık azalma yalnızca 0.007 puandı, bu da bilişsel puanlarının zamanla neredeyse değişmediğini gösteriyor.

Araştırmacılar, aynı zamanda sıfırdan 132’ye kadar puanlanan bir değerlendirme kullanarak Parkinson hareket semptomlarındaki değişiklikleri de inceledi. Daha yüksek sayılar daha şiddetli semptomları temsil ediyordu ve katılımcılar çalışmaya ortalama 23 puanla başladılar.

En az aktif grupta, semptom puanları yılda 0.143 puan artarak hafif bir kötüleşme işaret etti. Buna karşılık, orta aktif grupta yılda 0.225 puan, en aktif grupta ise 0.783 puan azaldı.

Katılımcıların yaşı, cinsiyeti ve Parkinson hastalığıyla ne kadar süredir yaşadıkları dikkate alındıktan sonra araştırmacılar, en aktif grubun en az aktif gruba göre daha yavaş bilişsel kayıp ve daha az hareket semptomu kötüleşmesi yaşadığını buldu.

Bağlantı yalnızca bir egzersiz ölçüsüyle sınırlı değildi. Daha yüksek toplam aktivite süresi, daha büyük toplam aktivite hacmi ve daha fazla yoğun egzersizde geçirilen süre, her biri hem düşünme yeteneklerinde hem de hareket semptomlarında daha yavaş kötüleşmeyle ilişkilendirildi.

Neden Düzenli Fiziksel Aktivite Önemli Olabilir

Sonuçlar, fiziksel aktiviteye zaman içinde devam etmenin Parkinson hastalarında özellikle önemli olabileceğini gösteriyor. Araştırmacılar, düşüş hızındaki nispeten küçük farkların yıllar içinde birikmesiyle daha anlamlı hale gelebileceğini belirtti.

“Parkinson hastaları için fiziksel aktivitenin olası faydaları, ne kadar süre aktif kaldıklarına ve zaman içinde egzersize devam edip etmediklerine bağlı olabilir” diyerek Ryu şunu söyledi: “Çalışmamız aktivite düzeyleri arasında küçük farklar buldu, ancak bu farklar zaman içinde daha anlamlı hale gelebilir. Katılımcılar çalışma başında genel olarak iyi düşünme ve beyni kullanma ile anı (kısa süreli) bellek becerilerine sahip olduğundan, sonuçlarımız dikkatle yorumlanmalı ve daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.”

Araştırmacılar aynı zamanda önemli bir sınırlamayı da ortaya koydu. Fiziksel aktivite düzeyleri, doğrudan ölçümler yerine katılımcıların kendi bildirimlerine dayanıyordu; bu da bazı tahminlerin isabetli olmayabileceği anlamına geliyor.

Bulgular, fiziksel aktivite ile Parkinson hastalığında daha iyi uzun vadeli sonuçlar arasındaki bağlantıyı destekleyen kanıtları güçlendirse de, egzersizin kendinin belirtilerin ilerlemesini yavaşlatabileceğini belirlemek için ek araştırmalara ihtiyaç olacaktır.

Çalışmanın finansmanı, Gardner Family Foundation (Gardner Aile Vakfı) tarafından sağlanan bir hattan ve Neurodegenerative Diseases Fund (Sinirsel Bozulma Hastalıkları Fonu) aracılığıyla geldi.