Sjögren Sendromunda Ekzokrin Bez Enflamasyonu ve B-Hücre Biyolojisi hakkında ne düşünüyorsunuz? (Tecrübesi olan var mı?)

Sjögren sendromunun patofizolojisinde B-hücre aktivitesi merkezi bir rol oynar; bu otoantikü üretiminden ötesinde bir B-hücre hiperaktivitesi ve dokusal limfositik infiltrasyon tablosudur. Bez epitel hücrelerinin anormal MHC-II ve B7 ko-yarıcı molekül ekspresyonu, CD4+ T hücrelerini aktive ederek lokal immune yanıtı başlatır. BAFF (TNF süperfamilya 13B) ve BLyS sitokinleri B-hücre hayatta kalmasını ve anti-Ro/SSA, anti-La/SSB üretimini sürüdürür. I. tip interferon imzası ve CXCL13 kimokini bez içi ektopik limfoid benzeri yapıların oluşumunu yönlendirir.

Pratik değerlendirmede minor tükürük bezi biopsisinde fokus skoru ≥1 olan fokal limfositik sialadenit tanının omurgasıdır; ACR/EULAR 2016 kriterlerinde bu, objektif göz kuruluğu (Schirmer) ve seroloji ile birlikte ağırlıklı puanlamaya girer. Anti-Ro/SSA pozitifliği yüksek spesifikitedir, ancak hastaların %30’unda seronegatif sunum görülebilir. İzlemde en kritik nokta, kronik B-hücre uyarısının tetiklediği MALT tipi limfomasıdır; bezde sertlik, hızlı büyüme veya sistemik B belirtileri (ateş, terleme, kilo kaybı, cryoglobulinemi) malignite uyarısıdır.

Terapötik yaklaşımda rituksimab (anti-CD20) ekstraprezental bulgular ve cryoglobulinemiye daha iyi yanıt verir; ancak kuruluğa (sicca) dair randomize çalışmalar (RITUX 3) umut verici sonuçlar vermemiştir. Belimumab gibi anti-BAFF ajanları mekanistik olarak gerekçelendirilse de kanıt düzeyi hâlâ gelişim aşaması ndadır.